Dubai: Een prettig verblijf voor misdaadgeld
De met goud behangen wolkenkrabbers van Dubai zijn niet alleen betaald met oliedollars. Ook de georganiseerde misdaad vindt in het emiraat een luxe ontmoetings- en schuilplaats, met bovendien een uiterst prettig belastingklimaat.
Het is weer eens wat anders dan altijd maar die vergaderingen in een McDonald’s met uitzicht op Hollandse vlakten achter de snelweg. Loek W. uit Almere komt nog eens ergens, in Dubai overlegt hij regelmatig met zakenpartners uit andere delen van de wereld. Loek heeft een uitgebreid internationaal netwerk, met zelfs leden van een Australische eenheid die op zware criminelen jaagt.
Dat is opmerkelijk, want Loek handelt in efedrine en pseudo-efedrine, grondstoffen voor de harddrug . Gesmokkeld in containers met dekladingen als basmatirijst gaan honderden kilo’s chemicaliën die in Congo zijn gekocht, via Venezuela naar Mexico en via Pakistan naar Australië.
De politie houdt Loek al een tijdje in de gaten: telefoons worden getapt en het reisgedrag van de Almeerder en zijn trawanten wordt met belangstelling gevolgd. Maar het is een bliksemactie van de recherche in Dubai die de sleutel levert waarmee de groep kan worden opgerold.
In juli 2006 stormt de politie de hotelkamer binnen van de boekhouder van de groep, Hugo C. von H. Agenten kopiëren een usb-stick met de hele boekhouding van het bedrijf dat de dekmantel van de grondstoffenhandel is. Vorige maand werd Loek W. veroordeeld tot acht jaar cel.
Hij gaat in hoger beroep, al is het maar omdat de usb-stick op merkwaardige wijze in bezit van de Nederlandse politie kwam. De informatie is via Australië verstuurd, omdat Nederland geen informatie met de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) uitwisselt voor delicten waar in de VAE de doodstraf op staat. Zoals drugshandel.
De advocaten van W. en zijn medeverdachten stellen dat de tip dat de groep in Dubai was afkomstig moet zijn geweest van de Nederlandse politie. Zij stellen dat de inkijkoperatie illegaal is, want dat is in Nederland een verboden opsporingstechniek.
Niet alleen de luxe en de gunstige ligging maken Dubai tot een geliefde verblijfplaats van criminelen. “Als je zwart geld Dubai in krijgt, kan je het wit wegsluizen”, vertelt criminoloog Sher Shah Nabi van de Erasmus Universiteit. Dat kan ook nog eens belastingvrij.
Het importeren van misdaadgeld is niet moeilijk. Wie zich discreet gedraagt is welkom als hij geld meebrengt, ongeacht de herkomst daarvan. Eenmaal op een Dubaiaanse rekening gestort, vervolgens nog een paar keer overgemaakt naar verschillende banken is het zicht op de oorsprong snel verdwenen
Er is een flinke stijging van het aantal rechtshulpverzoeken van Nederland aan Dubai, aldus een woordvoerder van het ministerie van Justitie. Waren het er in 2000 nog enkelen, inmiddels zijn het er zo’n twintig per jaar. Het gaat vooral om grote witwasonderzoeken.
Om de georganiseerde misdaad en het witwassen beter te kunnen bestrijden, heeft minister Hirsch Ballin vorige week een samenwerkingsverband getekend om sneller gegevens uit te kunnen wisselen. De ‘u-bocht’ van de usb-stick, die via Australië in Nederland belandde, is dan niet nodig.
Dat zou je althans denken. Maar Nederland mag nog steeds niet aan buitenlandse politiekorpsen vragen om opsporingsmethoden te gebruiken die in ons land verboden zijn. En uitlevering van informatie of verdachten van drugsdeals kan alleen als de VAE een anti-doodstrafgarantie verstrekt. Dat is problematisch: tegen softdrugs kijken de Emiraten bijvoorbeeld net even anders aan dan wij. Met een korreltje wiet in je jaszak heb je zomaar vier jaar cel aan je broek.
De uitwisseling van gegevens zal zich dan ook vooral richten op witwasonderzoeken. Maar criminoloog Nabi waarschuwt dat er een systeem in opkomst is om buiten het zicht van pottenkijkers kapitaal te verplaatsen. “Er ontstaan in ons land steeds grotere netwerken van personen die via informele circuits geld naar het buitenland sluizen.” Hawala-bankieren, heet deze ondergrondse methode, die volledig op vertrouwen gebaseerd is.
Om de geldstroom naar het buitenland te verrekenen, gebruiken hawalabankiers goederenstromen. “Zo worden bijvoorbeeld luxe auto’s geïmporteerd in Dubai”, legt Nabi uit. Het is daardoor voor de politie lastig inzicht te krijgen in de werkwijze. Ondanks het verdrag hoeft het er dus niet makkelijker op te worden om de stroom misdaadgeld naar Dubai in te dammen.
