WIN/WIN: Verloren in de beurswereld
De eerste film over de kredietcrisis, riepen ze tijdens het Rotterdams Filmfestival om de marketing van WIN/WIN wat kracht bij te zetten. Het project van de jonge regisseur Jaap van Heusden gaat inderdaad over de nare kant van oneindige voorspoed in de beurswereld. En de première was inderdaad een half jaar eerder dan Wall Street 2, de Amerikaanse blockbuster over hetzelfde onderwerp. Maar om nou te zeggen dat deze Nederlandse ‘filmprimeur’ het financiële drama van binnenuit in beeld brengt, nou nee.
Het goede nieuws is dat WIN/WIN daarmee nog geen slechte film is. In tegendeel zelfs. Het is een intrigerend relaas over een jonge jongen die zich van onderknuppel bij een investeringsbank ontpopt zich tot de nieuwe ster op de beursvloer. Dat klinkt als een vrolijk verhaal, maar de Belgische Ivan wordt er niet bepaald gelukkiger op wanneer hij almaar geld blijft binnenharken. Terwijl zijn door testosteron gedreven collega’s hem op handen dragen, verliest Ivan bijna alle levensvreugde.
Oscar van Rompay, afkomstig uit het Vlaamse nest van theatergezelschap NTGent, maakt indruk in de rol van verloren ziel in de wereld van hebzucht. In de film komt buiten het financiële abracadabra weinig tekst voor – iets dat zowel Van Rompay als de film helemaal niet nodig hebben. De schoonheid zit hem in de beklemmende stiltes en wanhopige daden.
De kers op de taart is Halina Reijn in de bijrol van koele verleidster. Zo’n bekende naam is niet de eerste die je met zo’n relatief kleine film associeert, maar kennelijk is het Van Heusden toch gelukt om haar te strikken. In WIN/WIN is ze de vrouw die Ivan alleen op afstand kan bewonderen, maar door zijn succes opeens heel dichtbij komt. Een tweede verrassing is Hans Kesting, die zich manifesteert als de financiële alfaman van het stuk.
Beiden verleenden hun medewerking waarschijnlijk niet vanwege het geld. WIN/WIN is namelijk een project dat is gefinancierd uit het niet zo heel erg gevulde potje van de Telefilms. In zeker opzicht is die armoede enigszins voelbaar – de film is met 81 minuten nogal kort en had wat betreft dramatische hoogte- en dieptepunten wel iets meer kunnen worden uitgediept.
