Ronald P.: Een strafblad van tien kantjes

Ron P. werd gisteren in zijn cel gearresteerd voor de moord op Anneke van de Stap. Over het leven van de man die voor de tweede keer de sleutel lijkt tot het ophelderen van een onopgeloste moord.

De kleine Ronald kwam thuis met gummetjes en inktpatronen, die hij jatte op school. Later liep hij rond met messen, kraakte hij de caravan van de buren en stal hij een revolver uit een auto. Daarmee schoot hij een leeftijdsgenootje rakelings langs het hoofd.

Dat verklaarde onder andere zijn moeder bij de politie. P. werd in 2008 gearresteerd wegens verdenking op de moord op de Puttense stewardess Christel Ambrosius, die in 1994 werd verkracht en doodgestoken. De Zutphense rechtbank veroordeelde hem vorig jaar tot een celstraf van vijftien jaar, het hoger beroep loopt nog.

Op een van de zittingen in juni 2009 passeerden in de Zutphense rechtbank allerlei details over het leven van P. de revue. Veel vrienden had hij niet, maar de politie verhoorde zijn familie, ex-vriendinnen en hulpverleners. Ook las de rechter zijn tien kantjes tellende strafblad voor.

P. kwam tijdens de zittingen zelf niet verder dan de woorden ‘ja’, ‘nee’ en ‘geen commentaar’. Ook weigerde hij mee te werken aan het psychologisch en psychiatrische onderzoek in het Pieter Baan Centrum. Deskundigen kunnen dus niet met zekerheid stellen of P. aan een persoonlijkheidsstoornis lijdt, maar vermoedens bestaan wel. Hij zou impulsief leven, parasiteren op anderen, respectloos zijn en geen schaamte of schuldgevoelens hebben. Ook vertoont hij borderline kenmerken, wat deskundigen wijten aan vermeend misbruik in zijn jeugd.

Naast een enkele positieve verklaring kwamen er tijdens de zittingen ook bizarre details naar boven. Zo verklaarde een van zijn ex-vriendinnen dat zij plaatjes van blote vrouwen vond, waar P. bedragen bij had gezet: één wip 25 gulden, twee keer voor 50. Ook vond ze een lijst met hoeveel welke vrouw kostte en hoeveel winst hij zou maken. P. vertelde haar desgevraagd dat dit fantasie was.

Wat in ieder geval duidelijk is, is dat P. goed kan zwijgen. In de Puttense moordzaak kwam hij pas in 2008 in beeld. Hij viel door de mand toen hij in 2005 werd aangehouden voor mishandeling van zijn vriendin. Onder protest stond hij DNA-materiaal af, dat drie jaar later werd gematcht met de spermasporen die op het been van de stewardess waren aangetroffen. Twee onschuldige mannen hadden inmiddels al een gevangenisstraf voor de moord uitgezeten.

Over zijn betrokkenheid bij de moord op Anneke van der Stap wil de politie nog niets kwijt. De studente, destijds 22, werd op 11 juli 2005 voor het laatst gezien. Haar lichaam werd op 22 juli gevonden in staat van ontbinding, dus een doodsoorzaak was niet vast te stellen. Het stoffelijk overschot is onlangs opnieuw opgegraven en onderzocht, maar de politie kan nog niet zeggen of de doodsoorzaak nu wel bekend is. Wel is duidelijk dat P. destijds woonde in de omgeving waar Anneke verdween.

Strafpleiter Bénédicte Ficq zei gisteren dat als P. de dader is, hij vermoedelijk voorgoed wordt opgesloten. “Het is duidelijk dat deze man levensgevaarlijk is. Uit het oogpunt van bescherming van de maatschappij ligt levenslang voor de hand.”