Lee Daniels: ‘Ik kan nu dood gaan’
De ster van Lee Daniels is rijzende. De producer van Monster’s Ball maakt nu furore als regisseur van Precious, een drama over een puber uit Harlem die weet te ontsnappen aan een omgeving vol misbruik en geweld. “Als door de film maar één meisje de kracht vindt hulp te zoeken, heb ik mijn doel bereikt.”
Na een lovende ontvangst op het filmfestival van Cannes, begon Precious aan een zegetocht langs verschillende filmfestivals: in onder meer Toronto en Deauville en op Sundance won de film prijzen van publiek en jury. De Oscarbuzz is inmiddels luid aangezwollen; vooral komediante Mo’Nique lijkt met haar rol als monsterlijke moeder een nominatie niet meer mis te kunnen lopen. Precious vertelt het verhaal van de zeer zwaarlijvige Afro-Amerikaanse Claireece Precious Jones uit Harlem. Haar leven is verre van rooskleurig. Thuis wordt ze mishandeld door haar moeder, een verschrikkelijk mens, en wanneer ze voor de tweede keer zwanger is van haar vader, wordt ze van school gestuurd. Dat klinkt misschien als een nieuwe film in het rijtje van mishandelingdrama’s, maar volgens Daniels is niets minder waar. “Deze film gaat niet alléén over misbruik. Het gaat ook over eetproblemen, analfabetisme en leren van jezelf te houden.”
De film is gebaseerd op het boek Push van Sapphire. Deze vrouw gaf zelf les in de New Yorkse buurt Harlem en kreeg veel te maken met meisjes als Precious. Het heeft de regisseur vele jaren en veel overredingkracht gekost om het boek te mogen verfilmen. ,,Het was haar baby, ze was bang dat we het zouden verpesten.” Meerdere regisseurs toonden interesse in het verhaal, maar uiteindelijk besloot de schrijfster dat Daniels het mocht doen. ,,Is ze niet een schat, dat ze mij heeft gekozen? Waarom ik? Misschien omdat ik haar al die jaren stalkte, haha. Nee, ik weet het niet. Misschien is het omdat we allebei uit Harlem komen.”
De Amerikaan vertelt dat veel van de onderwerpen uit de film raakvlakken hebben met zijn eigen jeugd. ,,De klasgenoten van Precious zijn als sommige meisjes uit mijn klas, de lerares doet me denken aan een onderwijzeres op wie ik verliefd was.” Daniels vertelt een verhaal over zijn buurmeisje, dat hem doet denken aan zijn hoofdrolspeelster. ,,Ik herinner mij dat er midden in de nacht op de deur werd gebonkt. Voor mij stond mijn buurmeisje, zo’n zes jaar oud. Ze was naakt en er zat bloed over haar hele lichaam. Ze zei: ‘Mijn moeder gaat mij vermoorden.’ Ik voelde mij misselijk, bang en geschokt tegelijk.” Toen Daniels het boek van Sapphire las, kwamen dergelijke gevoelens weer naar boven. “Door de film te maken kon ik alle shit die ik in mijn jeugd om mij heen zag gebeuren een plekje geven.” Hij hoopt ook wat los te kunnen maken bij anderen. ,,Ik realiseer mij dat ik als filmmaker de macht heb om een verhaal als dit aan de wereld te laten zien. Als er daardoor maar één meisje de kracht vindt hulp te zoeken, heb ik mijn doel bereikt.”
De film is gemaakt met een aantal bekende sterren. Zo nam Oprah Winfrey mede de productie op zich, zien we zanger Lenny Kravitz voorbijkomen als verpleger en speelt de bijna onherkenbare Mariah Carey een belangrijke rol als sociaal werkster. De zangeres lijkt niet de meest voor de hand liggende keuze als het gaat om een zware rol als deze, maar Daniels wil daar niets van weten. ,,Ze is een vriendin van mij en ik wist dat ze het kon. Ze heeft het in zich om een goede actrice te zijn. Ik praatte met haar over mijn dromen én mijn angsten. Dat wekte een gevoel van vertrouwen op, waardoor zij haar masker kon afdoen.” Voor de altijd zo glamoureuze zangeres was dat niet makkelijk. “Ze mocht absoluut geen make-up dragen van mij. Nee, daar was ze niet zo blij mee, maar anders was het nooit zo’n succes geworden.”
Over een mogelijke kans dat Mo’Nique de belangrijkste filmprijs ter wereld binnen sleept, wil Daniels niet speculeren. ,,Het zou natuurlijk leuk zijn, maar daar doe ik het niet voor. Mijn grootste prijs is dat de schrijfster en het publiek enthousiast zijn over de film. Ik heb gedaan wat ik wilde, iets wat enorm belangrijk voor me was. Ik zou nu dood kunnen gaan.”
